Tükenmişlik Sendromu

İlk defa bir dizi oyuncusunun yoğun çalışma temposu neticesi işini bırakıp uzun süre setlerden uzak kalması haberiyle duyduk bu kavramı. Dolayısıyla sadece ünlülere has bir sendrom olduğunu sandık. Aslında yanılıyoruz bu sendromu yaşayan o kadar çok insan var ki. Size sadece birini anlatacağım. Bu arkadaş bir kaç yıl önce iyi bir üniversiteden dereceyle mezun olduktan sonra Türkiye'nin en prestijli şirketlerinden birinde iyi bir konumda çalışmaya başladı. Kafasına koyduğunu yapan başarılı biri. Buraya kadar herşey normal. Ancak kendisiyle ne zaman görüşsem hep meşgul ve günler onun için hep bir koşuşturma hep bir şeyleri yetiştirme ile geçiyor. Tabi bu durumu irdelemek için sorduğumda bu arkadaşımızın çok iyi bir üniversiteden mezun olmasına rağmen yetmemiş açıköğretim fakültesine kaydolduğunu, alese, yds'ye hazırlandığını bunlar da yetmemiş gibi cebimde bir diploma daha olsun diye  tekrardan üniversiteye hazırlandığını yine yetmemiş kpps ye hazırlandığını hatta hatta tüm bunlardan fırsat kalırsa bir de ek iş yaptığını duyunca şaşkınlığımı gizleyemedim. Şimdi bir düşünelim bakalım normal bir insan ömrü tüm bu hazırlıkları aynı anda ve verimli şekilde tamamlaya yeter mi. Bence biraz zor. Hadi tüm bunları yaptık diyelim geriye bize bizden ne kalır acaba hiç düşünüyor muyuz. Elbette kendimizi geliştirmek için çaba içinde olmalıyız. Günümüz şartları hep bir adım önde olmayı gerektiriyor. Ancak unutmayalım ki yaşam bir dengedir,dengeyi kaybettiğimizde bir takım problemlerin yaşanması maalesef kaçınılmaz oluyor. Çünkü hayat durmuyor devam ediyor. Her gün yanından geçtiğimiz ağacı göremeyecek kadar, başımızda uçuşan kuşları duymayacak kadar meşgulsek biraz fren yapmanın zamanı gelmiştir. Bu tıpkı ormana ağaç kesmeye giden iki kişinin günün sonunda hiç dinlenmeden ağaç kesenin aslında diğerine göre daha az ağaç kesmesine benzer. Çünkü birisi hiç dinlenmediği için testeresini de bilemediği için az ağaç kesmiş öteki ise hem dinlendiği için hem testeresini bilediği için daha çok ağaç kesebilmiş. Denge önemlidir, abartmamak lazım. Harvard Üniversitesi'nden mezun olan bazı öğrencilerin iş yaşamında başarılı olamamalırının sosyal zekalarının düşük olmasından kaynaklandığını da bilmenizi isterim. Herşey tadında güzel, ölçüsünde güzel yeri gelince hayatın güzelliklerini de tatmalı, yeri gelince yaşamımızı sürdürmemiz için üzerimize düşeni de yapmalı kısacası kendimizi bilemeyi unutmayalım...